Logo wijksecourant.nl


Foto: Caroline

Lang leve de gouden eeuw

column Caroline van Kappel

De 21e eeuw gaat vast de geschiedenis in als de eeuw van de politieke correctheid. Nu is 'de gouden eeuw' aan de beurt. 'Gouden Eeuw' is volgens het Amsterdam Museum (de hermitage) een te ongenuanceerde aanduiding voor de 17e eeuw. Het was immers niet allemaal goud wat er blonk. De betreffende expositie in het Museum is daarom omgedoopt van 'Hollanders in de Gouden Eeuw', naar: 'Groepsportretten in de 17e eeuw'. (geen idee waarom 'Hollanders' moest worden vervangen door 'Groepsportretten', maar er is vast heel goed over nagedacht).

Het is wel jammer dat het museumbestuur net ná de opening van de expositie tot dit nieuwe inzicht kwam. Het aankondigingsaffiche (geen idee van de oplage) moet nu tekstueel worden aangepast; dus opnieuw geprint worden. Ik zou willen adviseren om daar nog heel even mee te wachten. Het tentoonstellingsaffiche is een schuttersportret van louter blanke (excuus: witte) notabelen en ook nog eens alleen maar mannen. Het is heel waarschijnlijk dat de afbeelding alleen al daarom binnenkort als politiek incorrect en dus aanstootgevend zal worden bestempeld. Als zodanig is de afbeelding niet representatief voor de samenleving van de 17e eeuw en het streven is juist naar 'inclusiviteit'.

Bovendien is het in deze tijd "not done" om levensgrote affiches met enkel blanke (excuus 'witte') mannen, - ook nog eens duidelijk 'gezagsdragers'- in de openbare ruimte te vertonen. Dus voordat onder dit - seksistische - schuttersportret de nieuwe tekst "groepsportretten in de 17e eeuw" wordt gedrukt, kan maar beter voor een andere groepsafbeelding worden gekozen, met een realistischere afspiegeling van de 17e eeuwse maatschappij. (een groepsportret met én (zwarte) slaven (excuus; dienaren) én notabelen m/v én arbeiders m/v én prostituées m/v).

Als een dergelijk groepsportret niet in de collectie te vinden is, dan moet desnoods de expositie maar helemaal worden afgeblazen. De hele zwaar onder-gesubsidieerde culturele sector lijkt trouwens naar politieke c.q. maatschappelijke correctheid te streven; zo zoekt de Rotterdamse Kunstinstelling Witte de With een nieuwe naam die anders klinkt dan 'witter dan wit'.

Zoals reclame behoeftes kweekt die we eerder niet hadden, zo creëren maatregelen die getroffen worden in het kader van maatschappelijke (politieke) correctheid juist onvermoede (over)gevoeligheden, waarvan tot dat moment niemand het bestaan ook maar vermoedde. Dan moeten we onszelf toch echt achter de oren krabben en ons afvragen of we niet juist probleem schéppend bezig zijn in plaats van probleemoplossend.

Meer berichten