Foto: Caroline van Kappel

Niemandsland

column door Caroline van Kappel

Er is geen wolkje aan de lucht. In een rubberbootje zakt hij de Lek af. Langs de stadshaven waar hij het schip van de Zonnebloem ziet liggen. Tot vorige week zijn asielaanvraag werd afgewezen, heeft hij daarop als vrijwilliger rolstoelen, rollators en allerlei andere hulpmiddelen gerepareerd. Een paar uur geleden hoorde hij op de radio een nieuwsbericht dat hij niet kan plaatsen. Hij heeft nog twee keer moeten luisteren, want het nieuws spreekt een andere taal en hij kon zijn oren niet geloven. Een andere taal laat immers altijd ruimte voor verkeerde interpretatie. Hij kan het nog steeds niet rijmen. Onbegrijpelijk als hij het goed begrijpt. Maar na drie keer is er geen ontkomen meer aan: Vorig jaar zijn er 112 Nederlanders in Nederland verdronken. 112: dat is het alarmnummer. 27 meer dan het jaar daarvoor. 27: dat is zijn leeftijd. Hij kan er niet bij. Hetzelfde 'vorig jaar' verdronken zo'n 2.200 vluchtelingen in de Middellandse zee. Het kunnen er een paar meer of minder zijn. Daar was hij niet bij.

Twee weken geleden zag hij hier boven de Lek een helikopter op zoek naar een vermiste zwemmer… Hij is toen uitgevaren met zijn bootje en heeft nog meegezocht. Het bleek loos alarm.

112 Nederlanders; 89 mannen en 23 vrouwen volgens het Centraal Bureau voor Statistiek.

Italië weigert schepen met vluchtelingen toegang tot alle havens, zolang de Europese landen hun verantwoordelijkheid niet nemen inzake de opvang van migranten. De Europese landen leggen daarop 'hun' vluchtelingenorganisaties niet alleen een vaarverbod op maar ook een verbod om drenkelingen uit zee te redden. Je reinste horrortaferelen die niemand ziet, naar een scenario van de EU.

Het lege rubberbootje op de Lek drijft mee op de stroming van de rivier, ver voorbij de Romeinse letters TOT HIER.
Wie belt 112?

Meer berichten