Foto:

De Ark van Noach

Column door Haike Blaauw

Na het langverwachte vertrek van het maritieme kraakpand van Marcus haalde het grootste deel van de Wijkse bevolking opgelucht adem, het geweldige uitzicht vanaf de stadsmuur over het rivierenlandschap was eindelijk hersteld.

Lang hebben we niet van dit adembenemende vergezicht mogen genieten. Als een duveltje uit een doosje was daar ineens een tot bijbelse proporties opgeblazen schuit die de Wijkse haven volledig in de schaduw heeft gezet. Deze Ark van Noach kent een onwaarschijnlijke voorgeschiedenis, ze is destijds in opdracht van God door Noach gebouwd als vaartuig waarmee hij, zijn gezin en alle landdiersoorten en vogels de zondvloed zouden overleven.

Dit schip zou 135 meter lang, 22 meter breed en 13 meter hoog zijn en plaats bieden aan ruim 1 miljoen officieel geregistreerde landdieren en vogels. Je moet daarbij denken aan 14.000 zoogdieren, evenveel amfibieën, 6000 reptielen, 10.000 vogels, 50.000 weekdieren en meer dan 750.000 insecten.

Tevens was er aan boord plaats voor Noach, zijn echtgenote, zijn drie zonen en hun vrouwen en uiteraard voor een enorme hoeveelheid en diversiteit aan voedsel voor alle dieren en het gezin van Noach.

Uiteindelijk plensde het veertig dagen en nachten van de regen en alles bij elkaar duurde het 150 dagen voordat een raaf en drie duiven konden rapporteren
dat er weer droge gebieden te vinden waren.

Wat zal het een gezellige boel aan boord geweest zijn met al deze roof- en prooidieren bij elkaar die omsingeld werden door insecten en vogels, een soort dierentuin rond voedertijd. Wel spijtig dat er geen opnamen bestaan uit die tijd, zal toch een aardige kakofonie van geluiden, geuren en kleuren geweest zijn.

Maar goed ook dat in die tijd er nog geen mestquotum bestond want dat had voor Noach aardig in de papieren kunnen lopen.

Je zult na de zondvloed maar schoon schip hebben moeten maken, dat zal nog best een aardig klusje zijn geweest.

Blijft de vraag wat de voorkeur geniet, de verhalen op en over deze boot of het uitzicht op de Lek, ik kies vol overtuiging voor het laatste.

Meer berichten