Foto: Caroline

Klimaatshocktherapie

column Caroline van Kappel

"De uil van Minerva heeft haar vleugels uitgeslagen", die woorden wierp Thierry de slingeraar zijn publiek voor de voeten. De uil als symbool voor wijsheid.

Voor het nageslacht geldt het tegenovergestelde: Uilskuikens worden over het algemeen niet erg hoog aangeslagen.

Bij Minerva denk ik onmiddellijk aan de kunstacademie in Groningen, die zo heet. Twee goede vriendinnen van mij zaten daar indertijd op. Een daarvan zou niet zo erg veel later tante van Thierry worden, maar dat wist toen nog niemand. In die tijd was niet de opwarming van de aarde de grote zorg van milieubewegingen maar de zogenaamde 'zure regen'. Zure regen hing als een donkere milieuramp boven ons hoofd. Wie in de regen liep solliciteerde naar een toupetje. En de zure regen zou gaten in je jas branden. Zoveel weet ik nog. En dat zure regen het gevolg was van zware luchtverontreiniging, die weer het gevolg was van te veel mest, te veel zware industrie en te veel (diesel)auto's. Even googlen leert dat zure regen vooral een Europees probleem was, dat met maatregelen op Europees niveau is opgelost. Door de invoer van loodvrije benzine en katalysators, regulering van de mestproductie (met als slogan: "Tot de schijt ons doodt") en het opleggen van strenge regels aan de zware industrie is verdere massale boomsterfte voorkomen. Auto's en stroom werden duurder, maar de zure regen is verdwenen als sneeuw voor de zon.

Allemaal maatregelen die niet zouden zijn genomen als de politiek indertijd ontkend zou hebben dat ontbossing en boomsterfte het resultaat waren van de zure regen. Zoals klimaatsceptici nu -ondanks onweerlegbaar wetenschappelijk bewijs- ontkennen dat de opwarming van de aarde het gevolg is van een veel te hoge CO2 uitstoot. De smeltende ijsschotsen van nu spreken kennelijk minder tot de verbeelding dan de dode bossen van toen.

Hoe gaan we het voor elkaar krijgen om de CO2-uitstoot met 80% terug te dringen, zolang klimaatopportunisten de menselijke rol met betrekking tot de huidige klimaatverandering bagatelliseren, iedere voorgestelde maatregel afwijzen en bovendien voldoende gehoor vinden om ze een stem te geven?

Het zou geweldig helpen als de natuur wereldwijd in staking zou gaan. Flora én fauna. Het voorjaar in de knop gebroken… De bomen blijven kaal, de vogels leggen geen eitjes meer, geen lammetjes, geen bloemen, geen bloesem, geen fruit en zo voort. Het wordt dan niet zomaar warm, de grootste klimaatscepticus zou het onmiddellijk Spaans benauwd krijgen!

Jammer dat we de natuur niet zo ver kunnen krijgen zonder haar eerst om zeep te helpen.

Meer berichten