Foto: Caroline van Kappel

Na ons de zonvloed

Caroline van Kappel - Hoewel heerlijk, voelde het ook enigszins ongemakkelijk: al dat voorjaar in februari. De vloek van de klimaatverandering wierp zijn schaduw er immers ook mee vooruit. Zo'n dubbel gevoel overvalt mij de laatste tijd steeds vaker. Zo geniet ik bijvoorbeeld minder zorgeloos van mijn open-haard dan vroeger. Slecht voor de luchtkwaliteit en al die bomen die voor mijn haardvuur "omgelegd" zijn… Om mijn geweten te sussen, heb ik de dichtregels van Willem van Hussem op de muur erboven geplakt: "Al dat hout voor één vuur…: Warmte vergt jaren groei." Dat helpt wel, maar feit blijft dat er geen vuur is zonder rook.

Soortgelijk ongemak ervaar ik ook in de supermarkt, de drogist, de slager en zelfs de bloemist. Al dat plastic dat overal omheen zit en waar je dus niet omheen kan. Zelfs de net geleegde 'plastic' kliko geeft een dubbele boodschap af. Hoewel de recycle-gedachte erachter natuurlijk mooi is, heeft die kliko ook iets van een schijnoplossing. Hij geeft het onterechte signaal af, dat ons plasticverbruik gerechtvaardigd is zolang het daar maar in past.

"'Is de kliko half vol of is de kliko half leeg?"

Alsof we het plasticprobleem onder controle hebben door het te scheiden. Terwijl die kliko, die zelf ook nog eens van plastic is, natuurlijk geen enkele remmende uitwerking heeft op het plasticverbruik of -productie.

Dat scheiden schijnt trouwens letterlijk bij de voordeur op te houden. Uiteindelijk zou het toch op de grote hoop tussen al het 'restafval' belanden.

Misschien kan dat -in het kader van de aanstaande verkiezingen- een speerpuntje worden op de agenda van de provincie? Strekt het mij trouwens tot eer dat mijn 'plastic-kliko' bij lange na nooit vol zit op de ophaaldag?

Betekent dat dat ik met mijn plasticverbruik ver onder het gemiddelde zit (want daarop zal de ophaalfrequentie toch afgestemd zijn?), of betekent het dat het mij ontbreekt aan voldoende (onder)scheidend vermogen?

Met andere woorden: Is mijn kliko halfvol of half leeg? En wat zou de vuilnisman vinden van mijn hooguit half gevulde plastic-kliko iedere keer? Valt het op?

Hij inspecteert hem wel degelijk, want in het verleden is hij wel eens niet geleegd, omdat er iets 'verkeerds' in zat. Er was een grote gele sticker met een waarschuwing opgeplakt. Klikoschaamte!

Een voorbijganger moet er iets in hebben gegooid, nadat ik hem aan de weg had gezet. Ikzelf natuurlijk niet! Maar dat konden de buren niet weten.

Die zagen alleen dat etiket dat op mijn kliko was geplakt en daarmee ook op mij.

Meer berichten