Foto: Caroline van Kappel

Gelukkig nieuwjaar!

Kranttekening door Caroline van Kappel

Het gebeurde uitgerekend op nieuwjaarsnacht en het was een nachtmerrie.

Ik dreef ergens op zee in een soort soep van plastic. Ik was meegevaren op een schip van Greenpeace samen met Rob Jetten (fractievoorzitter D'66), die zelf het schip in was gegaan om het op een klimaatakkoordje te gooien met de milieubeweging. Ook hij was overboord gezet en dreef een eindje verderop. Hij hield het hoofd boven water door zich vast te houden aan een zeecontainer.

Om hem heen ook allemaal plastic: barbiepoppen, gebroken plastic vaasjes met een afbeelding van de kaart van Nederland erop, een enorme plastic champagnefles (premier cru) met een brief aan alle Nederlanders erin; echt van alles.

"Het bleek een vin van een bultrug-walvis te zijn"

Ik greep een groot stuk rubber vast, en zag opeens boven het schip, dat steeds meer een stip aan de horizon werd, vuurpijlen verschijnen. Nieuwjaar! Dat klopte in ieder geval. Ik gleed met hoge snelheid Rob voorbij; mijn stuk rubber bleek de vin van een bultrug-walvis te zijn. Dat kon ik opeens zien in het licht van een vuurtoren, de Brandaris, dat wist ik zeker.

Ondertussen bleef de zeespiegel dramatisch snel stijgen. De robots die een containerschip verkeerd hadden geladen, waardoor de containers op drift waren geraakt, bleken ook in de plastic soep te drijven. Rob riep me toe dat we bij Vuureiland zouden aanspoelen en dat hij alles onder controle had. Was deze Rob Jetten misschien ook een robot? Robot Jetten?

Was hij een gekloonde en genetisch gemanipuleerde versie van zichzelf? En hoeveel van hem zouden er dan zijn? Of was het een levensgrote Ken (van Barbie) waarvoor het zoontje van de bedenker model had gestaan, maar dat zelf heel jong was overleden aan een hersentumor? Of was dat nepnieuws? Was iets van wat ik zag eigenlijk wel echt? Ik riep terug dat ik dacht te zullen stranden in Scheveningen, dat was MIJN interpretatie van de twee hemelhoge branden in de verte.

Achter me zag ik dat Rob inmiddels op zijn zeecontainer was gaan staan, als een echte "Rainbow Warrior". Nog steeds strak in het pak en met zijscheiding inclusief bril.

Hij hield een nep klimaatakkoord in zijn handen omhoog en riep uit volle borst: "Een slecht akkoord is altijd nog beter dan geen akkoord." Hij zou de golf van negativiteit doorbreken. Hij zou het tij wel keren.

Misschien niet ten gunste van het klimaat, maar in ieder geval tot meerdere glorie van het vlaggenschip D'66, met hem aan het roer.

Drijfnat werd ik 1 januari wakker….

Meer berichten