Logo wijksecourant.nl


Foto: Caroline van Kappel

Ik ben geen robot

Kranttekening door Caroline van Kappel

De wereld is anders als je denkt. Met die boodschap adverteert een uitgever van filosofieboeken. Nee geen taalfout -zoals ik eerst meteen dacht- de wereld is écht anders ALS je denkt. Anders dan als je niet denkt. Ik werd er meteen door op het filosofische been gezet: In dezelfde krant stond een bespreking van de expositie "Robot Love" in Eindhoven.

Dat stemde meteen tot nadenken, net als de robot die laatst bij een uitzending van Pauw aan tafel zat. Een ongelofelijk menselijke robot. Niet qua verschijning, hij zag er uit als een echte robot -wat dat betreft is onze premier veel beter gelukt- maar qua denkvermogen, dat hem in staat stelde uitvoerig antwoord te geven, óók op vragen waarop hij niet voorbereid kon zijn. Genuanceerde antwoorden zelfs. Hij leek zelfs gevoel voor humor te hebben. (Dat riep al meteen de vraag op of humor slechts een kwestie van interpretatie van de waarnemer is, want hoe kan een robot nou gevoel(!) voor humor hebben?) Maar goed: terug naar "Robot Love".

Het woord robot betekent letterlijk slaaf. Een robot is een product van kunstmatige intelligentie. Kunstmatige intelligentie is weer een combinatie van hard- en software waarmee intelligente elektronische systemen worden samengesteld, met als doel om computers de menselijke intelligentie (op z'n minst) te laten evenaren. (so far so google)

Prima. Maar Liefde! Dat is toch een heel ander verhaal? De expositie "Robot Love" draait om de vraag: kunnen we van robots leren wat liefde is? Hij(zij?) kan door woord en gebaar (strelen, kietelen) gevoelens van liefde oproepen met zijn kunstmatige toegepaste intelligentie, maar hij kan geen "echte" liefde ontvangen of geven. Toch? Van wederkerigheid kan dus geen sprake zijn. Het blijft eenrichtingsverkeer.

Je kan wel verliefd worden op een robot, maar de robot nooit op jou. Als je dát denkt (te voelen) is dat zuiver projectie, want een robot is daar niet toe in staat. En in het verlengde daarvan, roept dát weer de vraag op of misschien alle liefde wel projectie is.…. Of gaat dat te ver?

Hoe dan ook, als een robot inderdaad liefde aan kan leren, dan kan hij dus ook negatieve emoties aanleren. Zoals haat, woede, wraak…. En als een robot al die gevoelens bij mensen op kan roepen, is de volgende vraag: Programmeert de robot dan de mens of programmeert de mens de robot? Heel veel vragen dus, als je erover na gaat denken. Gelukkig kan één mens meer vragen stellen dan tien robots kunnen beantwoorden. Vooralsnog….

Meer berichten




Shopbox