Logo wijksecourant.nl


Foto: Caroline van Kappel

Met mij kan je lachen

Kranttekening door Caroline van Kappel

Eigenaardigheden heeft iedereen. Ik dus ook. Dat wil zeggen, het was me eerder nooit zo opgevallen, maar de laatste tijd loop ik steeds vaker tegen mijn eigen eigenaardigheden aan. Hoe komt dat? Het kan natuurlijk een bepaalde vorm van aftakeling zijn, of het kan komen doordat er steeds minder mensen in mijn directe omgeving zijn die met mijn huis-, tuin- en keukeneigenaardigheden geconfronteerd worden en me daar dan op wijzen.

Niemand die bijvoorbeeld tegen me zegt: Die poes kan echt niet praten hoor, als ik een hele dialoog met het beest aan het voeren ben. Kortom: ongestoord ga ik dus mijn dagelijkse gang en het kan best zijn dat die gang steeds meer een "silly walk" aan het worden is…. Ik moet het dus hebben van zelfreflectie. Daar maak ik liever geen gewoonte van, maar soms kan ik er niet omheen. Waardoor ik trouwens ook ontzettend met mezelf kan lachen.

Onlangs nog, toen ik in de auto op zoek was naar een bepaald adres in Almere. Ik heb totaal geen richtingsgevoel. Dat is geen eigenaardigheid, dat is een gebrek. Mijn richtingsgevoel is zelfs zó onbetrouwbaar, dat als ik denk: mijn gevoel zegt dat ik rechts moet, dus ik ga links, het ook niet goed komt. Ik vaar dan ook blind op mijn tomtom.

Maar als ik die heb uitgezet (pas wanneer ik denk dat het echt niet meer mis kan gaan), dan VOEL ik gewoon dat die tomtom toch nog stiekem oplet of ik wel goed rij. Ik wéét dat het onzin is, maar toch…. Bovendien heb ik vervolgens het idee dat ik hem zomaar te snel af zou kunnen zijn door een sluiproute te vinden ofzo. Een pruilende tomtom…. Wát een triomf zou dat zijn! Eigenaardige gedachtespinsels toch?

Ander voorbeeld: Als ik dan eindelijk de garage eens ga opruimen kom ik allemaal zaken tegen, waarvan ik geen idee heb waar ze voor zijn. Zo kwam ik een raadselachtig apparaat tegen waarvan ik onzeker was of het zomaar "weg" kon. Navraag leerde dat het een hogedrukspuit was. AHA! Het hele voorjaar had ik elke dag wel een hogedrukspuit in bedrijf gehoord (maar niet gezien, het geluid draagt ver). Meteen aan de slag! Het hele buitengebeuren heb ik schoon gespoten. Het werd bijna een hobby.

Pas toen ik met de hogedrukspuit de hogedrukspuit te lijf ging, besefte ik dat dát dan wel weer erg ver ging. Weer zo'n eigenaardigheid. Zo kom ik mezelf dus wel eens tegen….

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox