Logo wijksecourant.nl


Halverwege ligt een piepklein eilandje: Fair Isle. Dáár brengt hij ons naar toe en gaat dan weer lekker in de verkeerde hoek zitten. Dus wonen we deze week op Fair Isle.FOTO: Marijke van Ekeren
Halverwege ligt een piepklein eilandje: Fair Isle. Dáár brengt hij ons naar toe en gaat dan weer lekker in de verkeerde hoek zitten. Dus wonen we deze week op Fair Isle.FOTO: Marijke van Ekeren (Foto: Marijke van Ekeren)
zeilreis Marijke van Ekeren

Met de Marvin naar IJsland

Marijke van Ekeren en Frank Mooy uit Wijk bij Duurstede ondernamen in 2016 nog één keer een tocht die een lang gekoesterde wens in vervulling zou brengen: zeilend naar IJsland met de Marvin, een stalen tweemaster. Van deze tocht heeft Marijke een reisverslag gemaakt.

juni 2016 Fair Isle - Nicht Judy en Benno zijn weer vertrokken. Wij zijn weer alleen op de Marvin en denken aan hoe deze reis begon: De Marvin is van Rien. Hij heeft de Marvin zelf gebouwd, maar is nu te ziek om ermee te zeilen. Spontaan bood hij hem aan ons aan: Zeil toch naar IJsland! En we ruilden van boot; Rien vertrok met zijn Gerda, voor een nostalgische tocht door de Hollandse wateren, waar ze samen zoveel goede herinneringen hadden...

Frank en ik willen nu onderhand weer terug naar Wijk bij Duurstede. Maar de wind blijft een spelletje met ons spelen! Hij heeft nog één verrassing voor ons in petto. Eerst blaast hij ons gewillig richting Schotland.

Halverwege ligt een piepklein eilandje: Fair Isle. Dáár brengt hij ons naar toe en gaat dan weer lekker in de verkeerde hoek zitten. Dus wonen we onverwacht, noodgedwongen een week op Fair Isle! En dat is beslist geen straf! Het is hier prachtig! Zelden is dit eilandje goed bereikbaar. Alleen als de zee rustig is en de wind gunstig. Nieuwsgierig stappen we op de kade. Wat is dat voor drukte?

De ferryboot "Good Shepherd IV" is gearriveerd. Twee keer per week gaat hij naar Lerwick en dan komt terug met voorraad, post en een paar vogelaar-toeristen. Mits wind en zee het toelaten. Bijna alle eilandbewoners zijn gekomen.

Een grote kist met pakjes wordt aan de wal gehesen. Er wordt druk in gegraaid. Een windmolengenerator en een zaagmachine worden van de ferry gehesen. Ik zie een klein pakje: "Books for the school." staat erop. De enige leerling van de school staat er ook: het is een meisje. "Ze is verdrietig," vertelt de oppas; "want haar twee vrienden gaan nu van school. Nu is zij alleen over. Want zij is nog te jong," en ze wijst op de hummel die er verlegen naast staat.

De twee schoolverlaters gaan naar Lerwick. Alleen in het weekend kunnen ze naar huis. Als de ferryboot kan varen: als de zee het toelaat.

De kraan hijst een auto van boord. Die is voor José van de vuurtoren. Bewonderende opmerkingen en felicitaties klinken over de kade. Glunderend stapt José in en rijdt in haar nieuwe aanwinst naar haar vuurtorenhuis. José is gescheiden. Zij woont er nog niet zo lang. Ze is er een bed-and-breakfast begonnen. Het vuurtorenlicht gaat automatisch. Dat hoeft zij niet te doen.

We worden diverse keren aangesproken; ook door Maya. Maya is zomaar onverwachts weduwe geworden. Ze kreeg een reisje met vrienden naar het prachtige Fair Isle om haar verdriet te verwerken. Fair Isle stal haar hart. Ze wil in Lerwick een textielopleiding gaan doen! En hier wonen! Haar breimachine staat nog in Vlaanderen. Die had haar man nog voor haar gekocht. Kennen wij niet een zeiler die de breimachine mee wil nemen naar Fair Isle? We schrijven haar emailadres op. Je weet maar nooit!

Ook Jimmy maakt een babbel. De eiland-manus-van-alles. Hij is ex-ferrybootman. En de brandstofman. En taxichauffeur. En ook visser. Een van zijn kreeftenkooien zit vast op de bodem, net buiten de dam, vertelt hij.

Binnen enkele uren staat de druipende kooi al in het kleine blauwe vissersbootje, naast een afgekoelde Frank in het dunne duikpak. Jimmie is heel blij! Als dank mogen we met hem en zijn zoon Ian mee in hun kleine bootje langs de kust wat kooien legen . Een buitenkans: want de zee is vandaag ongekend rustig!

We scharrelen met het bootje tussen de waterplanten en rotsen met grotten en doorkijkjes. Nieuwsgierige zeehonden steken hun kop uit het water. Te kleine kreeften gaan terug. Eén zit vol eitjes. Ik film deze kreeftenmama medelijdend mopperend... Na een blik op mijn camera, haalt Ian met duidelijke tegenzin de elastieken weer van de scharen en gooit de kreeft terug. Hoera! Die is gered! Als we terug zijn ligt er een prachtige, gekookte kreeft voor ons in de kuip. Jimmy neemt ons mee naar zijn huis. Onderweg levert hij nog wat spullen af.

Zijn huis kijkt uit op de zee en de vuurtoren van José. Vier grote potten met bloeiende petunia's in de vensterbank. José staat er ook al te wachten met haar nieuwe auto en wil nog even tanken bij Jimmy.. Wat is het leven hier overzichtelijk en simpel. Heerlijk!

Die avond zitten we boven op de kliffen naast de haven. Honderden papegaaiduikers komen tegelijk aanvliegen, visjes in de kleurrijke snavels. Als ze geland zijn, rennen ze gebukt naar hun holen en tuimelen gehaast naar binnen, om hun jongen te voeren. Roofmeeuwen wachten hun kans af om de buit af te pakken. Ik zit op een veenrand te kijken. Vlak voor me me zie ik een papegaaiduiker aarzelend op me af komen. En pal ónder me hoor ik een zacht, waarschuwend geknor klinken. Och! Ik zit op zijn hol! Voorzichtig ga ik een beetje opzij. Opgelucht rent hij nu naar binnen met zijn blinkende buit met babyvoeding.

Als we teruglopen zie ik in de verte twee mastpunten boven de klifrand uitsteken. Daar is thuis. Daar wóón ik vandaag! Fantastisch toch? Wie wil er nou nog naar IJsland?

Van deze reis is een film gemaakt. Verwacht echter géén stoere zeilfilm! Dan staat je een tegenvaller te wachten. Het is een film met een dubbele bodem: Van de prachtige natuur op de eilanden in de Noordzee. Maar ook een film over hoe je je zal moeten aanpassen aan de omstandigheden waar je mee te dealen krijgt. Van de wind, die uiteindelijk de baas is, en bepaalt waar een zeiler heen kan gaan. En hoe, als je méé kunt buigen met de wind, het leven wonderlijke verrassingen voor je in petto kan hebben! Geniet mee, vergeet even je zorgen, en verbaas je over hoe mooi de wereld kan zijn! Marijke wil deze reis graag met u delen. Ook interesse? Mail dat naar marijkevanekeren@yahoo.com Bij voldoende aanmeldingen vertoont het Calypso hem nog eens 's avonds.

Meer berichten




Shopbox