Foto: Caroline van Kappel

Geen goede voornemens meer

Column door Caroline Kappel

Met zijn allen zijn we om met Camille Eurlings te spreken "va banque" het nieuwe jaar ingerold. Goede voornemens en al. Het schijnt dat goede voornemens gemiddeld drie weken in praktijk worden gebracht, en daarna worden het gewoon weer goede voornemens: Niets meer aan doen. Elk volgend jaar op 1 januari worden ze als nieuw weer uit de kast gehaald. Onbeperkt houdbaar. Soms gaat het immers ook gewoon om het gebaar.

Toch hebben deze massaal mislukte goede voornemens wel degelijk een impact. Ze werpen de schaduw van het schuldgevoel vooruit, omdat we ze niet waar (kunnen) maken. We schieten enorm te kort op het gebied van handhaving en wilskracht. Na drie weken (gemiddeld) wordt er weer volop gerookt, gegeten, stilgezeten etc. Heel teleurstellend en slecht voor ons gevoel van eigenwaarde! Het ergste is namelijk wel dat we onszelf wederom ontzettend tegenvallen. We hebben gefaald.

Dat is niet goed voor ons ego en dat is ook de reden waarom je in de maanden januari/februari zelden een gelukkig/blij mens tegenkomt. Deze "winterdepressie" wordt veelal toegeschreven aan een gebrek aan zon- of daglicht, maar door dit massale tekort schieten, zetten we onszelf nu ook niet bepaald in het zonnetje.

We moeten het dus anders aanpakken, inspelen op wat de jaarlijkse praktijk bewijst. Onze jarenlange negatieve ervaring met goede voornemens omzetten in winst. Eind van dit jaar hebben we allemaal slechte voornemens. Bijvoorbeeld: De buren uit hun huis pesten, zoveel mogelijk roken in het bijzijn van kinderen, geld over de balk smijten, de hele dag niet meer va banque af komen, dat soort voornemens. We houden het naleven ervan niet langer dan drie weken vol, en vertellen elkaar en onszelf dan, dat er weer helemaal niets van terecht is gekomen. (Het slechtheidsgehalte moet natuurlijk wel binnen de perken blijven: de buurman hoeft niet meteen dood en de kinderen hoeven niet zelf te roken, want zelfs in drie weken tijd kan je onherstelbare schade toebrengen, als je echt je best doet).

Wat zullen we eind januari 2019 trots op onszelf zijn! En terecht: We hebben onze slechte voornemens niet waar kunnen maken. Zó slecht zijn we dus nog niet. Dat levert een positief zelfbeeld op. En dat niet alleen: We zijn ook nog eens trots op elkáár. Vrijwel niemand heeft er iets van gebakken, een enkele loser daargelaten…. Bij zoveel vreugde geen tranen meer!

Kortom: Volgend jaar beginnen we met slechte voornemens, zonder dat we daar een goed voornemen van maken!

Meer berichten

Shopbox