Logo wijksecourant.nl


Destilleerder Arjan Smit ontvangt de laatste ton pruimen onder toeziend oog van Inge Stolk. Schipper Maarten de Wit staat met matroos Pepijn in het schip, als co-schipper Gerard Strien de wal opstapt.
Destilleerder Arjan Smit ontvangt de laatste ton pruimen onder toeziend oog van Inge Stolk. Schipper Maarten de Wit staat met matroos Pepijn in het schip, als co-schipper Gerard Strien de wal opstapt. (Foto: Ben Blom)

De Krommerijnder vaart weer fruit

Toen Arjan Smit en Inge Stolk bijna vijfentwintig jaar geleden zich in Cothen vestigden deden ze dat om een droom waar te maken. Ze hadden het levendige, maar ook drukke bestaan in de Utrechtse binnenstad verlaten. Ze wilden op het land wonen, deel uit maken van het landleven, daaraan bijdragen en daarvan leven.

Vrij snel was er contact gelegd met de boeren, landbouwers, fruittelers zowel als veehouders. Ze leerden het jagersgilde kennen. Ze trokken de natuur in op zoek naar natuurlijke producten die ze in hun keuken verrijkten tot gastronomisch niveau. Ze waren voorlopers, organisch en biologisch werden toen nog met het geitenwollensokkengilde geassocieerd. Omdat het streekrestaurant er voor zorgde vooral smakelijke gerechten te maken, werd het een succes. Vanuit de contacten met de kersentelers zag Arjan spreeuwen de kliko in gaan. Deze vogels wennen aan het geluid in de boomgaard en vooral later in het seizoen moeten ze daarom worden afgeschoten. Het werd een gerecht, goed voedsel moet je niet weggooien. Het onbegrip van sommigen leverde het restaurant landelijke bekendheid op. Hij merkte dat bij hagel en onweer de kersen zo beschadigd werden dat ze alleen als jamkersen verkocht konden worden. Hij schreef zich in voor de opleiding distillateur en na succesvolle afronding ging hij eau de vie - levenswater maken. Uiteraard weer van producten uit de streek. Voor veel bezoekers en inwoners is Cothen bekend van de kersen. Maar er staan ook veel peren, appels en pruimen. Professioneel, maar kleinere gaarden worden ook wel door liefhebbers beheerd. Op Kasteel Rhijnestein worden oude rassen appels en peren in stand gehouden. Ook aan de Kromme Rijn staat een Pruimengaard. De oogst was dit jaar goed. Een deel werd aangeboden aan distilleerderij de Pronckheer. Nu is het geval dat de boomgaard over de weg moeilijk bereikbaar is: het eind van het Zandpad vraagt ook in een forse personenauto stuurmanskunst. Vanuit de vraag "Hoe deed men dat vroeger?" kwam de Krommerijnder is zicht. Het schippersgilde, ook allemaal liefhebbers en kenners van de historie van hun schip, waren meteen enthousiast. "Natuurlijk werken we daaraan mee" reageerde Maarten de Wit, namens het schippersgilde, spontaan aan de telefoon. Zo werd ruim tachtig jaar na de laatste fruitvaart opnieuw fruit over de Kromme Rijn vervoerd in een scheepstype dat daar speciaal voor ontwikkeld is. Omdat de wetgeving rondom kinderarbeid gewijzigd is, mocht kleinzoon Pepijn lekker in de boot meevaren in plaats van het schip te trekken met een jaaglijn op het jaagpad aan de kant. De electro fluistermotor zorgde voor de voortstuwing. Ook werden de puimen in verband met de hygiëne in kunststof tonnen verpakt. Arjan wil nog niet zeggen wat hij uit de pruimen gaat stoken. Hij mompelde iets van nieuwe receptuur en leuk voor die mannen. Ook Inge liet niets los. Zoals vaker in Wijk blijkt er veel te kunnen. Bij een goed idee is men bereid elkaar te helpen. Dit levert speciale momenten op voor bewoners en bezoekers van ons mooie buitengebied en idyllische stadje.

reageer als eerste
Meer berichten