Logo wijksecourant.nl

Ontroerend prachtig…

Henk Kroese
Henk Kroese (Foto: Henk Kroese)

Column Henk Kroese
 

Als ik op vakantie ben overkomt het me nogal eens dat ik me vergaap aan een vergezicht. Ik ben niet iemand die veel foto's maakt, maar vanaf een oude stadsmuur of een hoogte in het landschap zie ik soms uitzichten die ik zou willen vasthouden: een weiland met koeien in de ochtendzon, een dromerig landschap in een vallei, een stadje tegen een rotspartij aangeplakt, een ondergaande zon boven zee… Ik blijf er naar kijken, want dergelijke panorama's stellen mij op de een of andere manier gerust.

De pracht van de natuur

Wat ik daar zie heeft geen nieuwswaarde, want het is 'van alle dag'. Bijna altijd zijn het taferelen die er eeuwen terug vermoedelijk net zo hebben uitgezien. Het is om zo te zeggen boven het tijdelijke, het actuele uitgetild. Het journaal is er niet in geïnteresseerd en het komt niet in de krant, want het was er gisteren ook al en morgen zal het er opnieuw zo zijn. Maar mede daarom zijn die uitzichten denk ik zo heerlijk: ze halen me weg bij de zorgen van het dagelijks bestaan, de grote vragen van onze tijd, het neerdrukkende nieuws. Ze staan er los van en worden er niet door beïnvloed. De pracht van de natuur, de seizoenen, boeren die werken op het land, stadjes in de avondzon, het ritme van dag en nacht… het zal er allemaal altijd weer zijn. Om die reden, denk ik, vind je dit soort uitzichten altijd weer terug op ansichtkaarten. We vinden ze fijn, want ze stellen ons gerust. Ze vertellen ons iets over het goede van het aardse leven.

De dichter Bergman schreef ooit een gedicht dat hierover gaat:

Reisbrief

Waarde vriend het is hier prachtig

de koeien zijn ontroerend drachtig

de spoorlijn loopt dwars door het dal

een vrouw beheert de waterval

elk huis of hok met beemd en gaard

verkoopt men op een ansichtkaart

dit alles sta ik aan te zien

zo is het paradijs misschien …

reageer als eerste
Meer berichten