Logo wijksecourant.nl


Wat een kermis!

Inmiddels is de vakantierust in Wijk teruggekeerd na een luidruchtig kermisweekje. Kermisliefhebbers zijn weer vakkundig van de inhoud van hun spaarvarken afgeholpen en haters kunnen weer rustig gaan slapen. Als kind kwam ik graag op de kermis want het had iets avontuurlijks om over de kermis te lopen en te dromen van een rondtrekkend bestaan als kermisexploitant. In die tijd konden we nog niet beschikken over iPads met spelletjes, Netflix of Fox sport, buitenspelen was de enige manier om aan de verveling te ontsnappen. En dan kwam een keer per jaar het rondreizende circus dat kermis heet naar het dorp, voor velen het hoogtepunt van het jaar. Overdag in de rups waarbij je mocht proberen om een pluim te vangen met als beloning een gratis ritje en eeuwige roem van het toegestroomde publiek. Samen met je vader in de schiettent proberen om in de roos te schieten met een polaroidfoto als hoofdprijs. Daarna zonder rijbewijs rondscheuren in kleurrijke botsautootjes en proberen zoveel mogelijk tegenliggers frontaal te raken of quasi stoer langs de kant staan kijken naar passerende meisjes uit het dorp. In de avond naar de danstent naast het plaatselijke café waar, naarmate de avond vorderde, de taferelen steeds losbandiger werden.

Tegenwoordig kijk ik anders naar de kermis, het lijkt met name op een grote verzameling van monsterlijke attracties die hard gaan en vooral veel onsamenhangende herrie produceren. Dit kan uiteraard ook met voortschrijdend inzicht, lees mijn leeftijd, te maken hebben. Toch heb ik de indruk dat het steeds minder een uitje is voor hele gezinnen uit alle lagen van de bevolking terwijl dat wel lange tijd het geval was. De goede traditie om de plaatselijke bevolking een feestelijk vuurwerk aan te bieden is nog wel overeind gebleven. In mijn herinnering was dit destijds altijd een groots en meeslepend vuurwerk, nu moet je je haasten om op tijd te zijn want na een handvol suffe vuurpijlen is de pret snel voorbij. Het kan verkeren...

6 reacties
Meer berichten